Meijer Lisser, Jood en communist.

Meijer is de zoon van Alexander Lisser, vice-voorzitter van de Communistische Partij Holland (CPH), afd. Amsterdam in de jaren '30 en lid van de Amsterdamse Gemeenteraad.

Meijer Lissers dagboek geeft een beklemmend, aangrijpend inzicht in de zorgen en angsten van een Joods gezin en in zijn geval een Joodse communist in oorlogstijd.

Al voordat de oorlog uitbreekt maakt Meijer Lisser aantekeningen over de gebeurtenissen, het verraad, de spanningen, de hoop en de wanhoop, die er op dat moment al zijn.

Na een lange periode van werkloosheid krijgt Meijer Lisser op 1 september 1939 een arbeidscon-

tract bij het Gemeente Energiebedrijf te Amsterdam. Dat is twee dagen voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog  in Europa. Vanaf 10 mei 1940 is ook Nederland betrokken. In april 1941 worden alle Joodse ambtenaren ontslagen, op grond van een verordening van de Reichskommissar, dus ook Meijer.

Van dag tot dag, van maand tot maand, beschrijft hij concreet en precies wat de Nederlanders in de oorlog ondergaan en hoe het leven van de Joden onder hen onmogelijk wordt gemaakt.

Openbaar vervoer en bioscopen worden verboden voor Joden; zelfs groentewinkels mogen geen groente of fruit meer aan Joden verkopen.

Meijer krijgt een baan als boekverkoper aangeboden bij de boekhandel en uitgeverij Van Stockum  en  hierdoor maakt hij veel nieuwe vrienden. De familie Cuypers, die vaak boeken bij hem koopt, hoort hierbij.

Als in juli 1942 de situatie te gevaarlijk wordt voor Joden,  besluiten Meijer en zijn vrouw Greet om onder te duiken, zonder nog te weten wat te doen met hun 4-jarige dochtertje Louise.

Op het moment van afscheid nemen, bieden Mari en Jet Cuypers spontaan aan om haar in hun gezin op te nemen. In de onderduik schrijft Meijer Lisser verder in zijn schriften tot 28 september 1943.